GUARDIAN TEAM FCI - AMERICAN STAFFORDSHIRE TERRIER
STRONA AMSTAFFÓW ZAPRASZA

WZORZEC RASY SPANIEL KONTYNENTALNY
(Epagneul nain continental) - Wzorzec FCI nr 77 /06. 04. 1998/



DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 17.09.1990.

KLASYFIKACJA: Psy ozdobne.

KLASYFIKACJA F.C.I.: Grupa 9 Psy ozdobne i do towarzystwa. Sekcja 9 Ozdobne spaniele kontynentalne. Nie podlegają próbom pracy.

WRAŻENIE OGÓLNE: Mały, luksusowy, ozdobny spaniel, prawidłowo i harmonijnie zbudowany, o długiej szacie; umiarkowanie długa kufa jest krótsza, niż czaszka. Żywy, pełen wdzięku i zarazem mocny. Dumnie obnosi się w płynnym, eleganckim ruchu. Długość ciała spaniela kontynentalnego przekracza nieco jego wysokość.

GŁOWA: Proporcjonalna względem tułowia; proporcjonalnie lżejsza i krótsza, niż u spanieli dużych i średnich.

ODCINEK MÓZGOCZASZKI:

Czaszka: Niezbyt zaokrąglona - zarówno z profilu, jak i z przodu. Bywa, że widoczny jest delikatny zarys bruzdy czołowej.

Stop: Wgłębienie wyraźnie zaznaczone. U cięższych psów, wgłębienie to jest mniej wyraźne, jednak zaznaczone. U bardzo małych psów stop jest wyraźnie zaznaczony, nigdy jednak nie tworzy gwałtownego przełomu.

ODCINEK TWARZOCZASZKI:

Nos: Mały, czarny, okrągły, lecz nieco spłaszczony w górnej części.

Kufa: Krótsza, niż czaszka, delikatna, zwężająca się i nie wklęsła na bokach; nie może być zadarta ku górze.

Grzbiet nosa: Prosty.

Wargi: Mocno pigmentowane, cienkie i suche.

Szczęka/Żuchwa/Zęby: Zęby dość mocne; zamykające się ściśle w normalnym zgryzie.

Język: Nie może być widoczny. Język stale widoczny lub nie chowany pod wpływem dotyku palcem jest wadą.

Oczy: Dość duże, szeroko otwarte, w kształcie dużych migdałów; nie wypukłe, osadzone dość nisko; wewnętrzny kąt oka znajduje się na przecięciu linii czaszki i kufy. Ciemnej barwy, bardzo wyraziste, powieki mocno pigmentowane.

Uszy: Dość delikatne, ale mocne. Niezależnie od tego, czy uszy są stojące, czy wiszące, w dotyku chrząstka nie może mieć zbyt ostrego zakończenia. Uszy są osadzone dość daleko w tyle głowy - wystarczająco daleko od siebie, by ukazywać lekko zaokrąglony kształt czaszki.

. Odmiana z wiszącymi uszami, zwana PHALENE. Ucho w spoczynku jest osadzone wysoko - znacznie wyżej, niż linia oka; wiszące, a jednak dość ruchome. Porośnięte falistym włosem, który może być dość długi - nadaje to psu ładny wygląd.

. Odmiana ze stojącymi uszami, zwana PAPILLON. Ucho osadzone wysoko; małżowina uszna szeroko rozwarta i skierowana na bok. Wewnętrzna krawędź ucha tworzy z linią poziomą kąt ok. 45°. W żadnym przypadku ucho nie może być uniesione prosto do góry, w sposób charakterystyczny dla szpica - jest to zdecydowanie niedopuszczalne. Wnętrze małżowiny okryte delikatnym włosem, również falistym. Najdłuższe włosy sięgają nieco poniżej krawędzi ucha; zewnętrzna powierzchnia ucha jest natomiast pokryta wiszącymi frędzlami, sięgającymi daleko poza krawędź ucha. Wynikiem krzyżowania tych dwóch odmian jest często pies o półstojących uszach z załamanymi końcami - ten pośredni sposób noszenia ucha jest poważnym błędem.

SZYJA: Średniej długości; kark nieco łukowaty.

TUŁÓW:

Górna linia: Nie jest ani zbyt krótka, ani wypukła, ani też łękowata, jednakże nie jest też zupełnie płaska.

Lędźwie: Mocne i lekko wysklepione. Klatka piersiowa: Szeroka, dość głęboka. Obwód klatki piersiowej, mierzony między dwoma ostatnimi żebrami, musi być w przybliżeniu równy wysokości w kłębie. Żebra dobrze wysklepione.

Brzuch: Nieco podciągnięty.

OGON: Osadzony dość wysoko; dość długi; bujne frędzle tworzą piękne pióro. Gdy pies jest w ruchu, ogon ma być uniesiony wzdłuż linii grzbietu i zawinięty; koniuszek może dotykać zadu; nigdy nie może być zakręcony; nie może też leżeć płasko na grzbiecie.

KOŃCZYNY: Nogi proste, solidne lecz delikatne. Pies nie może sprawiać wrażenia zbyt wysokiego na nogach. Oglądane z przodu lub z tyłu kończyny są ustawione równolegle.

KOŃCZYNY PRZEDNIE:

Łopatki: Dobrze rozwinięte; dobrze związane z tułowiem.

Kość ramieniowa: Długości odpowiadającej długości łopatki; normalnie ukątowane i dobrze związana z łopatką; dobrze przylegająca do tułowia.

Nadgarstki: Wyraźnie widoczne z profilu.

KOŃCZYNY TYLNE:

Staw skokowy: Normalnie ukątowany.

ŁAPY: Dość długie, zwane "zajęczymi", pewnie oparte na opuszkach. Mocne pazury, preferowane czarne, jaśniejsze u psów o brązowej lub białej szacie (białe pazury u psów białych lub z białymi kończynami nie stanowią błędu, jeśli poza tym pies jest dobrze pigmentowany). Palce mocne, o twardych opuszkach. Między palcami bogate owłosienie, wystające przed palce i tworzące zakończenie łapy.

CHÓD/RUCH: Dumny, swobodny, lekki i elegancki.

SZATA: Bez podszycia, bujna, lśniąca, falista (nie należy mylić z lokowatą), nie miękka, lecz nieco twarda w dotyku, z jedwabistym połyskiem. Sierść ułożona płasko, włos dość delikatny, lekko uniesiony przez pofalowanie. Szata podobna, jak u ozdobnego angielskiego spaniela , jednak znacznie różni się od szaty pekińczyka; nie może również przypominać szaty szpica. Włos na głowie, kufie, przedniej części nóg i poniżej stawu skokowego jest krótki. Na tułowiu włos średniej długości, dłuższy na szyi - tworzy kryzę i żabot, opadając falami na klatkę piersiową; tworzy frędzle na uszach i tylnych partiach kończyn przednich; tył ud bujnie okryty miękkim włosem, tworzącym portki. Między palcami mogą być niewielkie kępki włosów, które mogą nieco wystawać, pod warunkiem, że nie powoduje to ciężkiego wyglądu łap, a raczej nadaje im wygląd subtelny, wydłużając je. U niektórych przedstawicieli rasy w dobrej kondycji włos osiąga długość 7,5 cm w kłębie, natomiast frędzle na ogonie - 15 cm.

MAŚĆ: Dopuszczalne są wszelkie maści na białym tle. Na tułowiu i nogach biel musi dominować. Mile widziana biel na głowie, w postaci mniej lub bardziej szerokiej strzałki. Na dolnej części głowy dopuszczalne białe znaczenie, jednak biel jako dominująca barwa głowy, stanowi wadę. We wszystkich przypadkach wargi, powieki, a zwłaszcza nos, muszą być pigmentowane.

WYSOKOŚĆ I CIĘŻAR CIAŁA:

Wysokość w kłębie: Około 28 cm.

Waga :

dwie kategorie :

1. Mniej, niż 2,5 kg dla psów i suk.

2. Od 2,5 do 4,5 kg dla psów i od 2,5 do 5 kg dla suk.

Minimalna waga : 1,5 kg.

WADY: Wszelkie odstępstwa od wyżej wymienionych cech należy uznać za wady, których ocena powinna być proporcjonalna względem ich stopnia i zasięgu.

. Płaska, jabłkowata i wypukła czaszka, jak u angielskich ozdobnych spanieli.

. Zbyt mocno lub zbyt słabo zaznaczony stop.

. Nos innej barwy, niż czarna.

. Garbonos lub wklęsły grzbiet kufy.

. Depigmentacja warg.

. Tyłozgryz i - szczególnie - przodozgryz.

. Małe, zbyt okrągłe, wyłupiaste oczy, jasnego koloru, ukazujące białka, gdy pies patrzy prosto przed siebie.

. Depigmentacja obwódek powiek.

. Karpiowaty lub łękowaty grzbiet.

. Zakręcony lub leżący płasko na grzbiecie ogon, opadający na jedną stronę (tzn. kość ogonowa, nie zaś frędzle, które - ze względu na swą długość - opadają w lokach).

. Wygięte przednie kończyny.

. Pogrubiałe nadgarstki.

. Słabe kończyny tylne.

. Tylne kończyny, widziane z tyłu, odchylone od linii pionowej w stawach kolanowych i łapach.

. Pojedynczy lub podwójny palec szczątkowy na tylnych kończynach jest niepożądany i stanowi wadę; należy je więc usuwać.

. Łapy zbieżne lub rozbieżne.

. Pazury nie dotykające podłoża.

. Uboga szata, miękka lub puszysta; włosy stojące prosto lub proste same w sobie; wełnista sierść i podszycie wskazują na krzyżowanie ze szpicem.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

. Agresja lub nadmierna nieśmiałość.

. Nos różowy lub w różowe plamy.

. Przesadny prognatyzm, przodozgryz lub tyłozgryz posunięte tak dalece, że siekacze nie stykają się ze sobą.

. Porażenie języka lub język stale widoczny. Każdy pies, przejawiający fizyczne lub psychiczne nieprawidłowości, powinien zostać zdyskwalifikowany.

Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra, całkowicie opuszczone do moszny.

Pobierz nowszą wersję Adobe Flash Player.

Pobierz odtwarzacz Adobe Flash

CONTACT: ast@guardianteam.pl
Zawartość tej strony wymaga nowszej wersji programu Adobe Flash Player
Copyright GUARDIAN TEAM FCI. Rozpowszechnianie materiałów bez zgody GUARDIAN TEAM FCI - zabronione